يك روز پس از درگذشت «كنستانتين چرننكو» رهبر 73 ساله شوروي، گردانندگان حزب كمونيست اين كشور يازدهم مارس 1985 «ميخائيل گورباچف» 54 ساله دستيار يوري آندروپوف رهبر اسبق را در جاي او قراردادند و رهبر شوروي _ يکي از دو ابرقدرت جهان کردند. درگذشت سه رهبر سالخورده شوروي ــ برژنف ، آندروپوف و چرننكو ـ به فاصله دو سال و نيم، در انتخاب گورباچف كه مردي ميانسال بود موثر بود، زيرا حزب نمي خواست كه چند ماه بعد باز هم يك مراسم تدفين ديگر برگزار كند، ولي انتخاب گورباچف آغاز پايان عمر اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي، حاكميت حزب كمونيست، و فروپاشي بلوك شرق بود (كه ايجاد اين بلوك به بهاي خون 27 ميليون تن از مردم شوروي تمام شده بود) و طولي نکشيد که بدون سر و صدا، جنگ و بکارگيري سلاح اتمي و موشک؛ نظام و وضعيتي تازه بر جهان حاكم شد كه جز براي اروپاي غربي و نيز كورپوريشن هاي بزرگ آمريكا و سرمايه داران برخي از ممالك، بهتر از گذشته نبوده است و بنابراين، تاريخدانان متفقا انتخاب گورباچف در 11 مارس 1985 را نقطه بازگشتي در تاريخ جهان به شمار آورده اند. «تاريخدانان» فروپاشانيدن كنفدراسيون يوگوسلاوي، بي ثبات كردن افغانستان و پاكستان، اشغال نظامي عراق و استقرار نظامي آمريكا در منطقه خليج فارس، بي خاصيت كردن اتحاديه عرب و سازمانهاي جهاني ديگر، گسترش اتحاديه اروپا با هدف بستن راه اروپا به روي مسكو، گسترش ناتو و حضور آن در نقاطي جز اروپا و آمريكا با اين منظور كه ژاندارم جهان شود، سنگ اندازي برسر راه ساير ملل كه مي خواهند «قدرت» شوند، گلوباليزاسيون اقتصاد و استثمار مللي كه به فقر كشانده مي شوند و ... را نتيجه همين يك انتصاب غلط (انتصاب گورباچف) مي دانند و مي گويند كه گورباچف تعمد نداشت، اشتباه و سادگي كرد و فرد شايسته و متناسب با مقام، كمتر مرتكب اشتباه مي شود كه توجه به اين نكته درسي است بزرگ براي همه ملل.
    گورباچف تصور مي كرد كه اگر كمي دريچه را به روي باد - آن چه كه در غرب آزادي سياسي گويند باز كند و اولويت را به جاي تقويت بنيه نظامي و اهميت ارتش، (طبق توصيه مستشاراني که غرب به او معرفي کرده بود) به «اقتصاد» بدهد چهره شوروي دفعتا! تغيير خواهد كرد. بنابراين، در نخستين نطق خود از «تغيير» سخن به ميان آورد.
    دو روز بعد از انتصاب، گورباچف پس از شركت در مراسم تدفين چرننكو با جورج بوش معاون ريگن رئيس جمهوري وقت آمريكا كه به همين منظور به مسكو آمده بود ملاقات كرد و ضمن مذاكره اي طولاني با او پيام ريگن را كه پيشنهاد ملاقات داده بود دريافت كرد. در پايان اين ديدار اعلام شد كه طرفين خواهان تشنج زدايي و قطع مسابقات تسليحاتي هستند.
    گورباچف كه به نظر قريب به اتفاق مفسران - مردي زودباور بود، شايستگي رهبري کشور پهناوري چون شوروي را نداشت و در كار سياست سادگي مي كرد بعدا در ملاقاتهاي متعدد با سران آمريكا (که برنامه آنها با دقت تمام در واشنگتن تهيه شده بود) حضوريافت، وعده هاي فراوان شنيد و به راهي گام گذارد که همه چيز را برباد داد و مهمتر از همه، آرزوهاي مردمي که به سوسياليسم و تامين برابري و شادماني بشر چشم اميد دوخته بودند.