دلم یه جور عجیبی گرفته

یه جور عجیبی بی حوصلم.

قبلا توی خونه واقعا لذت میبردم ولی الان خونه برام عذاب آوره.هواش برام غیر قابل تحمله

دلم میخواد فقط بیرون از خونه باشم.

هر چی بیشتر میگذره بیشتر بهم ثابت میشه باید برم.برم یه جای دور حداقل برای 1 سال

تا بتونم به خودم برسم.هر دفعه خواستم به خودم برسم نشد و نصفه ولش کردم

ولی الان باید به خودم برسم.ولی شرایط واقعا عیجبه و نمیشه.

روز به روز دارم بیشتر از خودم فاصله میگیرم ولی هیچوقت به اندازه ی الان خودمو و

خصوصیات اخلاقیمو نشناختم......چقدر جالبه با فاصله از خودم تونستم خودمو بیشتر

بشناسم!!