تمام دغدغم شده کار.

همین جمله میتونه افول اخلاقی و روانی من رو نشون بده.

همین جمله نشون میده به جای پیشرفت روحی و روانی ، کاملا

پسرفت کردم و رو به افولم و منِ درونم داره کم کم می میره.

روزگاری فکر میکردم توی ۳۵ ۳۶ سالگی دغدغه های دیگه ای باید

داشته باشم و باید منِ درونم رو بیشتر تقویتش کنم و به کمال برسم

ولی متاسفانه همش رویا بافی بود و توهم.

واقعیت همینه.بزرگ بشی ازدواج کنی کار کنی بچه دار بشی کار کنی

کمی تفریح کنی و بمیری.همین.

بدون اینکه چیزی از خودت به جا بذاری یا باعث تغییری توی دنیا بشی.

-من حتی به بچم هم نمیتونم چیزی یاد بدم یا اصلاحش کنم چه برسه

به دنیا......