بعد از مدتها کلنجار رفتن با خودم و فکر کردن

و تحلیل کردن به یه نتیجه قطعی رسیدم

خوبی سن من اینه که دیگه نمیتونم خودم رو گول

بزنم و واقعیت رو قبول میکنم

و قبول کردم که دیگه هرگز اون کیفیت از زندگی رو که

همیشه مدنظر داشتم رو تجربه نخواهم کرد.از هیچ

نظری....چه مادی چه معنوی چه شغلی چه احساسی

و حای جایگاهم.....

و بنابراین دیگه حرص نمیخورم و حتی تلاش هم

نخواهم کرد....من تسلیمم....تسلیم تسلیم.....

یک شکست خورده....که به هیچی نرسید و هیچی نبود.

اعتراف تلخیه ولی هم حقیقت داره هم واقعیت....

با این تورم و جو وحشتناک و کار و زندگی دیگه اون

چیزی که میخواستم نخواهد شد.....

من تمام شدم...در ۳۸ سالگی....

تمام.