آقا

من از وقتی خودم رو شناختم تقریبا همین بودم.

پر توقع از زندگی.خوشگذران و مودی...

این سه تا همیشه توی من بوده.الان یه مدتیه واقعا

نمیشه خوش گذروند به خاطر همین حالم بد میشه

توقعم از زندگی بر آورده نمیشه.چون من توقعم زیاده

و به کم و معمولی راضی نمیشم و هیچوقت نشدم.

حتی توی انتخاب فروشنده هم بهترین رو میخوام

حتی توی انتخاب هر چیزی بهترینشو میخرم دیگه

اصل زندگی که بماند.و چون زندگی فعلیم مطابق

سلیقه و توقعم نیست اذیت میشم.

و از همه مهمتر مودیم.یعنی حتی اگه همه چیز مطابق

میلم باشه هم ممکنه خوشحال نباشم!!!

چی آفریدی آفریدگار؟؟؟