چیزی که فکر خیلی از ادمها رو به خودش مشغول میکنه

چیزی که تبدیل به ارزو میشه

چیزی که همه ی هستی و زندگی رو فدا میکنیم تا بهش برسیم

چیزی که خیلی موقعها کورمون میکنه و هیچی جز اون رو نمیبینیم

چیزی که هر لحظه به فکرشیم و همین باعث میشه به چیز دیگه ای

فکر نکنیم

اما

نمیدونیم ما زنده ایم تا از این زندگی لذت ببریم.تمام زندگی رو فدای چیزی

به اسم "هدف" میکنیم و در نهایت در بهترین حالت میفهمیم که زیاد هم

مهم نبوده و در حالتهای بدتر میفهمیم که عمرمون تلف شده.

البته ذات آدمی همینه وقتی چیزی رو نداره همش حسرت میخوره اما تا

بهش میرسه میفهمه که ای دل غافل اصلا جذابیت نداره و ای کاش تو این

مدت که فکرم هدفم بود به گوشه کنار زندگیم هم یه نگاه مینداختم.و تازه

میفهمه که اصلا ارزش نداشت که زندگیشو فدا کنه اونم به خاطر یه هدف

مادی.

یه سئوال:

واقعا ارزش داره زندگیتو فدای یه هدف مادی کنی؟؟؟؟؟؟

یه دیوانه متعجب