مهم اینه که بتونی اون یه لجظه رو بشناسی......

همانطور که خودتو میشناسی....البته فکر میکنی که خودتو میشناسی و هر چقدر

بری جلوتر میبینی که اصلا خودتو نمیشناسی.....و هر چقدر بیشتر بفهمی اون

موقع هست که میفهمی چقدر نمیفهمی....جالبه نه؟

پارادوکس به معنای واقعی........میفهمی که نمیفهمی و نمیفهمی که میفهمی

کدومش بهتره؟

از خودم شروع میکنم.......بعدش به تو میرسم و در نهایت میرسم به ۳ تا نقطه

...

این ۳ تا نقطه میتونه ادامه دار باشه و میتونه همین جا متوقف باشه....

با این نقطه ها هم میتونی خط بسازی هم میتونی دایره بسازی

مهم نوع ساختنه...قبول داری؟

ولی همیشه خواستم که این نقطه ها ادامه پیدا کنه بره جلو و بیشتر بشه

انقدر بره جلو که بشه غ ق ش

یعنی غیر قابل شمارش!!!!

صدای این لحظات خیلی آشناست.......به اندازه ی خودم آشناست به اندازه ی

آواز همیشگی شب اشناست و وقتی بیشتر بهش فکر میکنم میبینم به اندازه ی

خودم گنگه و غ ق ف

یعنی غیر قابل فهم

وقتی از من بپرسی چطوری میخوای اون لحظه ی ناب رو توی زندگیت تشخیص

بدی و بهش بجسبی و بری جلو و کاری کنی که بشه غ ق ش میگم خیلی راحته

خیلی راحت

فقط کافیه توی هر لحظه به قلبت مراجعه کنی و از همه مهمتر به نشانه ها دقت

کنی....هیچ نشانه ای بی دلیل نیست...من هم به صدای قلبم گوش میدم و هم

چشمامو باز میکنم تا نشانه ها رو ببینم..........وقتی نشانه رو در یابی میتونی

لحظه رو هم دریابی

نشانه ها رو چطوری میشه دریافت؟

برو از قلبت بپرس......میتونی؟

اگه دیوانه باشی میتونی اما اگه عاقل باشی میری سراغ مغزت و در نتیجه هم

نمیتونی اون نشانه رو ببینی و هم اون لحظه رو از دست میدی................

دیگه خود دانی........از من گفتن ای عاقل...چون با مغزت نشانه هایی رو که با قلبت

به راحتی میبینی رو حتی نمیتونی تصور کنی........

فقط با صدای تاپ و توپه که میشه اون لحظه ی ناب و اون نشانه رو دید و چسبید به

اون لحظه و همه چیز رو زیر ر رو کرد....فقط مواظب باش......مواظب باش........

مواظب باش شیطان لحظه ی ساختگیشو به جای لحظه ی اصلی بهت قالب نکنه

چون بارها پیش اومده که همه چیز درست بوده ولی اواسط کار میفهمی که اون

لحظه رو شیطان ساخته و تمام راه رو بیهوده اومدی و حالا هم راه برگشت نداری

ای وای

مواظب باش و با صدای قلبت بیا جلو....دل به نشانه های اشتباه نبند