ناپلئون بناپارت امپراتور وقت فرانسه در اوج قدرت از همسرش ژوزفين خسته شده بود و كليساي كاتوليك سدي در برابر طلاق بود . وي به پاپ متوسل شد تا او فتواي طلاق دهد كه پاپ هم مخالفت كرد . ناپلئون برخلاف هنري هشتم نخواست خود پاپ شود و حكم به طلاق بدهد و دست به اقدامي زد كه تا آن زمان سابقه نداشت.وي روز 16 دسامبر سال 1809 به سناي فرانسه رفت . مشكل خودرا علنا براي سناتورها بيان كرد و از آنان خواست كه اگر مايلند براي آزاد كردن او از اين قيد كه نوعي حمايت از اصل آزادي است راي به طلاق ژوزفين دهند. سناتورها با اين كه مي دانستند اقدام انان بر ضد آموزش کليسا است، اكثر انان - احتمالا از ترس - راي به طلاق ژوزفين دادند و اين مصوبه به ژوزفين به عنوان طلاقنامه ابلاغ شد ــ طلاقي كه كلبسا هرگز آن را تاييد نكرد.