خیلی بده نه؟
۷ یا ۸ سالم بود یه توپ بسکتبال داشتم کلی باهاش بازی میکردم همیشه هم توی
حیاط خونه ولش میکردم.یه روز که اومدم توی حیاط دیدم نیست....یادمه خیلی
ناراحت شدم و شروع کردم به تحقیق در مورد اینکه کی اونو برداشته و هیچوقت
نفهمیدم....هنوز هم بعضی وقتها بهش فکر میکنم و خوابشو میبینم.
خیلی از چراهای زندگی همیشه یه علامت سوال خیلی گنده جلوش میمونه....
و همیشه هم چرا میمونه...البته همیشه اعتقاد داشتم تا وقتی چرا نباشه زندگی
بدون هیجان خواهد بود.
چرا دروغ؟
چرا زدن زیر قول در عرض ۲۴ ساعت؟
چرا پیچوندن؟
چرا رو راست نبودن؟
چرا وجدان نداشتن؟
اینا همش چراست نه؟و هیچوقت هیچ جوابی برای این چراها پیدا نمیشه......
هر وقت هر اشتباهی بکنی اگه باز هم همون اشتباه رو بکنی فقط یه معنی میده:
تو یه احمقی
و وقتی باز هم بهت فرصت داده بشه که اشتباهتو جبران کنی و باز هم همون
اشتباهات رو تکرار کنی در حالیکه کسی که بهت فرصت دوباره داده باهات کف
دست باشه فقط یه معنی میده:
تو خیلی احمقی
و وقتی باز هم بهت فرصت داده بشه و بخشیده بشی ولی باز هم درس عبرت نگیری
و بزنی زیر قولت و اشتباهات رو دوباره تکرار کنی و وقتی ازت میپرسن چرا؟
لعنتی جوابی برا این چرا نداری و اونجاست که باید گفت:
بیش از اندازه احمقی
و در این مرحله دیگه واقعا نمیدونم تئوری اینکه میشه ۱۰۰۰ بار فرصت داد به شرطی
که اشتباه دیگه تکرار نشه درسته یا نه؟
و کم کم تعداد چراهای بی جواب زیاد میشه......انقدر زیاد که دیگه نمیتونی فکرتو
متمرکز کنی.......و یا خیلی فکر میکنی یا اصلا دیگه فکر نمیکنی که من راه دوم
رو اصلا پیشنهاد نمیکنم.چون فکر نکردن یه جور خریته...............
قبول داری؟
کاش میتونستی بفهمی من چی میگم.....میفهمیدی اشتباه یعنی چی و
میفهمیدی واقعیت کجای این دنیا قایم شده.........البته پیدا کردنش دل صاف میخواد
من از اون آسمون آبی میخوام
من از اون شبهای مهتابی میخوام
دلم از خاطره های بد جدا
من از اون وقتهای بی تابی میخوام
خیلی وقتها میشه گفت خیلی از چراها اصلا دلیل ندارن و فقط یه چرا هستن.....
اینطوری هم میتونی خودتو گول بزنی.........ولی هر چرایی یه جواب داره........ولی
قرار نیست ما جواب تمام چراها رو بدونیم.......قبول داری؟
یه سوال:چرا؟
